RSS

Այ, այսպես

11 Հնս

Երբեք ցույց մի տուր, որ հետաքրքրված ես։ Թող իրեն թվա՝ ինքը քեզ ընտրեց։ Թող մոտենա, զգա քո հոտը…
Հանկարծ նկատիր։ Թեթևակի ժպտա, էնպես, որ վստահ չլինի, որ իրեն է ուղղված։ Երբ տեսնես, որ երկրորդ ժպիտը կորզելու ջանքեր է անում, խրախուսիր, բայց ոչ անմիջապես։ Թող ամեն մի ժպիտին, ուշադրությանը, շոյանքին արժանանա, ջանք թափի դրանց համար։ Որ քեզ չմոռանա, քո հոտով շրջապատիր նրան. մոտը թող իրերիցդ, օծանելիքդ շաղ տուր իր իրերի վրա։ Էնպես արա, որ նույնիսկ երբ միասին չեք, զգա քո ներկայությունը և անհանգստանա բացակայությունից։

Հանգամանքներն այնպես դասավորիր, որ քեզ փնտրելու առիթներ ունենա և ուրախանա, երբ գտնի։ Ամեն մի հաջողություն (նույնիսկ քո կազմակերպածը) խրախուսիր։ Դա նրան սխրանքների կմղի։
Մի պատժիր, երբ քեզ մոտ է եկել։ Քո կողքին միշտ պիտի դրական զգացումներ ունենա։ Որքան էլ զայրացած լինես, վերադարձը խրախուսիր։
Հետո աստիճանաբար խրախուսանքը դարձրու համակարգված։ Էնպես արա, որ համապատասխան ժամերին սպասի քո ուշադրությանը։ Հենց զգաս, որ ուշադրությանդ պակասը նյարդայնացնում է, հասցրու հուսահատվելու եզրին, բայց մի թող, որ հուսահատվի։

Կանչիր նրան քնքուշ ձայնով։ Քո ձայնի մեջ պիտի ջերմություն զգա, ապահովության խոստում։ Քո ձայնը նրան պիտի հավատ ներշնչի, որ սիրված է։ Պիտի վստահ լինի, որ իր ուժի կարիքն ունես, ու ինքը վտանգի դեպքում կպաշտպանի քեզ։

Մտերմության համար իրեն արժևորիր։ Այնպես արա, որ քեզ մի ծառայություն մատուցի՝ մի դատարկ բան։ Երբ անում է, ուրախություն արտահայտիր, պարգևատրիր, գովիր, քնքշանք շռայլիր։ Բայց՝ միայն մի անգամ։ Հաջորդ անգամ ավելի զուսպ եղիր, որ ջանք թափի։ Թող դա լինի նրա հոգսը, զբաղմունքը, կյանքի իմաստը…
Թոկն աննկատ վիզը գցիր։ Նախ գովիր, կերակրիր, շոյիր։ Թող կապվածությունն իրեն քաղցր թվա։ Էդպես հեշտ կտանի, աննկատ կվարժվի դրան։
Երբ միասին դուրս եք գալիս, թոկը թույլ թող, այնքան, որ չզգա` կապված է։ Եթե նույնիսկ վտանգավոր բան ես զգում, մոտեցրու այդ վտանգին. ինքդ հետը գնա, թող կարծի, թե միասին հաղթահարում եք։
Կռիվներն անխուսափելի են։ Կռիվներ կարող են լինել հենց հանուն քեզ։ Դու դարձիր նրան ոգևորողն ու պաշտպանողը. ինքն իրեն պիտի նաև խնայել իմանա, որպեսզի քեզ շատ անհանգստություն չպատճառի։

Ընդհանրապես, դրսում ազատության պատրանք ստեղծիր. գնա հետը, ուր ուզում է գնալ կամ այնքան թույլ թող կապը, որ կարծի, թե կգնա, եթե ուզի։ Ազատությունը կաշառող բան է։ Ազատության փոքր չափաբաժինները կներշնչեն վստահություն իր դրության և սեր քո նկատմամբ։ Թող գնա, եթե անգամ քեզ մրցակից-վտանգ ես տեսնում։ Թող շփվի, թող վերցնի այն, ինչ քեզնից վերցնել չի կարող։ Բայց հայացքդ միշտ վրան պահիր։ Իրեն նայելով՝ կզգաս՝ որտեղ վտանգ կա, որտեղ՝ հետաքրքրություն, որտեղ՝ համեմատություն։ Երբ զգաս, որ ամեն դեպքում, ուր էլ գնա, վերադառնում է դեպի քեզ, ուրեմն՝ վերջ. դու դարձել ես նրա ապաստանը, հույսը, հավատն ու տունը։ Նրա համար միակ հարազատն ես, անփոխարինելին՝ անվերապահը…

Այդ ժամանակ կարող ես նաև թոկը հանել վզից, լրիվ ազատ թողնել կապից։ Կապից՝ այո, բայց հայացքդ, չմոռանաս, հայացքդ՝ միշտ վրան…

Այ, այսպես են վարժեցնում…. շանը։

 
Թողնել մեկնաբանություն

Posted by off 11 Հունիսի, 2012 in Էս էլ՝ ես

 

Պիտակներ՝ , , ,

Թողնել պատասխան

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Փոխել )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Փոխել )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Փոխել )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Փոխել )

Connecting to %s

 
%d bloggers like this: