RSS

Tag Archives: գրականագիտություն

ՎԱԹՍՈՒՆԵՐԵՔԻ ԽՈՒՄԲԸ 60-ԱԿԱՆՆԵՐԻ ԻՏԱԼԻԱՅԻ ՄՇԱԿՈՒԹԱՅԻՆ ԿՅԱՆՔՈՒՄ

Հասմիկ Եղիազարյան

Հասմիկ Եղիազարյան

Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ընթացքում և դրան հաջորդող տարիներին իտալական կինոյում և գրականության մեջ գերիշխող դարձավ նեոռեալիզմը: Ինչպես հայտնի է, այս մշակութային շարժումը հիմնվում է մի կողմից տասիններորդ դարավերջի իտալական վերիզմի վրա` ձգտելով գրեթե փաստագրական ճշգրտությամբ և օբյեկտիվորեն պատկերել կյանքը, մյուս կողմից, բովանդակային իմաստով, այն հենվում է երկրորդ համաշխարհային պատերազմում Իտալիայի ձեռք բերած փորձի վրա: Այս իմաստով վճռական դեր խաղաց պարտիզանական հակաֆաշիստական շարժումը` Դիմադրությունը: Այսպես, մի շարք հեղինակներ, որոնք կամ մասնակցել կամ էլ ականատես էին եղել պատերազմի սարսափներին, իրենց ստեղծագործություններում նկարագրեցին իրենց սեփակական փորձը: Մեծ դեր խաղաց փաստագրական և հուշագրական գրանակնությունը: Պարտիզանական պայքարի սյուժեները, ֆաշիստական օկուպացիան առաջատար տեղ գրավեցին իտալական արձակում (ինչպես Ալբերտո Մորավիայի «Չոչարա», Իտալո Կալվինոյի «Սարդի արահետները» վեպերը), նաև կինոսցենարներում: Սակայն նեոռեալիզմն իր առավել վառ արտահայտությունը գտավ կինոյում, որը հասավ մեծ բարձունքների և երկար տարիներ մնաց առաջատար համաշխարհային կինոարտադրության մեջ:

Read the rest of this entry »

 

Պիտակներ՝ , ,

Կորչող աշխարհի և կանաչ դաշտի ասքը կամ «Հրանտ Մաթևոսյան՚ ֆիլմի նշանագիտական հարթությունը

Ala-Kharatyan1Ալա Խառատյան

«Կանաչ դաշտը» տղայիս համար պատմեցի
և պատմելու ժամանակ
 ինքս ինձ սարսռացի,
տեսա շատ գեղեցիկ
 մի բան կա, որ պիտի անպայման գրել…» :[1] Հրանտ Մաթևոսյան

Մուտք Read the rest of this entry »

 
Թողնել մեկնաբանություն

Posted by off 7 Սեպտեմբերի, 2013 in Հոդվածներ

 

Պիտակներ՝ , , ,

Գրքի ֆենոմենն իբրև շրջափուլաստեղծ գործոն Եղիշե Չարենցի պոեզիայում

charentsԱրքմենիկ Նիկողոսյան

Չարենցի պոեզիայի այսպես կոչված` «գրքայնության» (դրական իմաստով), ինչպես նաև` նրա հրատարակչական գործունեության մասին չարենցագիտության մեջ բավականին խոսվել է, նշվել է նրա մեծ ընթերցասիրության, ընտիր գրադարանի, պոլիգրաֆիական զարմանալի գիտելիքների ու նուրբ ճաշակի մասին: Փաստվել է, որ «Մի քանի տարի` 1928-ից մինչև 1933 թվականը, վարելով Պետական հրատարակչության գեղարվեստական բաժինը, Չարենցը հայտնի է դարձել իբրև Հայաստանի ցայսօր չգերազանցված հրատարակիչը,հրատարակչական գործի մեջ դնելով և՛ իր անսպառ եռանդը, և՛ անթերի ճաշակը, և՛ գեղարվեստական մեծ կուլտուրան»[1], ինչպես նաև` որ «Գիրքը, գրականությունը, մշակույթը Չարենցի ոճի տարրերն են»[2]:

Read the rest of this entry »

 

Պիտակներ՝ , ,

ՌՈԼԱՆ ԲԱՐՏ | Հեղինակի մահը

Roland-BarthesLa mort de l’auteur

Իր «Սարակինոս» նորավեպում խոսելով կնոջ կերպափոխված ներքինու մասին, Բալզակը գրում է հետևյալ արտահայտությունը. «Դա մի կին էր՝ հանկարծական երկյուղներով, անբացատրելի քմայքներով, բնազդական տագնապներով, չպատճառաբանվող հանդգնությամբ, կրքոտությամբ ու զգացմունքների հրապուրիչ նրբագեղությամբ»: Ո՞վ է խոսում այդպես: Նորավեպի հերո՞սը՝ հակված անտեսելու կնոջ [կերպարանքի] ներքո քողարկված ներքինուն: Կամ սեփական կենսափորձի հիման վրա կնոջ մասին փիլիսոփայող Բալզակ անհա՞տը: Read the rest of this entry »

 

Պիտակներ՝ , ,

ՀԱՍՄԻԿ ՀԱԿՈԲՅԱՆ | Լեզվական իրացումները արդի հայ պոեզիայում

Գրանիշ

 
 

Պիտակներ՝ , ,

ԷՍՍԵՆ որպես գրական ժանր

ԿԱՐՊԻՍ ՍՈՒՐԵՆՅԱՆ

Էսսեի ժանրը մեր օրերում անհամեմատ ընդլայնել է իր սահմանները եւ ընդգրկել, նույնիսկ, ֆինանսատնտեսական ոլորտը, առատ նյութ գտնելով, օրինակ, այժմ մոլեգնող միջազգային տնտեսական ճգնաժամի դրսեւորումներում: Read the rest of this entry »

 
 

Պիտակներ՝ , ,

Սեռի ազատության ֆենոմենը Դանիել Վարուժանի ստեղծագործության մեջ

ԱԼԼԱ ԽԱՌԱՏՅԱՆ

Երբ 1912 թվականին տպագրվեց Դանիել Վարուժանի «Հեթանոս երգեր» ժողո­վա­ծուն, այն անմիջապես մեծ իրարանցում առաջացրեց գրական-մշակութային կյանքում. հայ գրականության մեջ առաջին անգամ առանց էվֆեմիզմի (մեղմասացության) գրական նյութ էին դարձել սեռի խնդիրը, սեռական հարաբերությունը, ցանկությունը: Նորությու­նը, բնականաբար, պիտի ունենար ընդդիմություն: Ժողովածուն ազատության համընդ­հա­նուր նվա­ճում էր. ընթերցողին հղված լեզվատեքստը զերծ էր չասվածից, Վարուժանի տեքստի ամենակարող հանգույցը (հեղինակ-ընթերցող) ազատության էր մղում հենց այդ երկու­սին` արտահայտմանն ու ընկալմանը՝ վերացնելով նրանց միջև եղած խաբեությու­նը, այն է՝ թաքց­վածը, չասված խոսքը: Դա վերաբերում է արտահայտման ազատության մեջ անձի անկախության ասպեկտին, որն էլ իր հերթին ենթադրում է անձնական կյան­քի իրավունքի արտահայտում ազատ խոսքի միջոցով: Read the rest of this entry »

 
 

Պիտակներ՝