RSS

Tag Archives: Գրականություն

Վիլյամ Սարոյան. երկու առակ

William_Saroyan_2Կույրի պատմությունը (համառոտ)

Ամուսինն ու կինն իրենց էշը հեծած լեռնային ճանապարհով գնում են Բիթլիս, երբ նրանց դիմաց մի կույր տղամարդ է հայտնվում: Նա շարժվում է խարխափելով: Ամուսինը կնոջը իջեցնում է էշի վրայից և կույրին նստեցնում իր կողքը: Կինը ոտքով է գնում, իսկ տղամարդիկ՝  էշ նստած: Հասնում են քաղաք: Ամուսինը դիմում է կույրին.
– Հասանք Բիթլիս, հիմա պետք է բաժանվենք, ցա՛ծ իջիր: Read the rest of this entry »

 

Պիտակներ՝ , ,

Պատժի պատճառն ու նպատակը. Յարոսլավ Հաշեկ

nakazanieՀայր Կալիստան պատժում էր որբերին։ Մեկ առ մեկ՝ այբբենական կարգով բոլորին քրքրում էր։ Խարազանն իջնում էր որբուկների կլոր տեղերին ճարպկորեն ու հմտորեն, մինչև ծնկները իջեցրած, գլուխը ձախ թեքած, ոտքերը՝ աջ, և այտուցված կենտրոնին հասնում էին այրող հարվածները։ Read the rest of this entry »

 
Մեկնաբանությունները կասեցված են Պատժի պատճառն ու նպատակը. Յարոսլավ Հաշեկ-ում

Posted by off 22 Հունիսի, 2019 in ես, Գեղարվեստական թարգմանություններ, Uncategorized

 

Պիտակներ՝ , ,

Գեորգի Իվանովի «Հյուլեի քայքայումը»

Georgij_Ivanov__Raspad_atomaԿյանքը հակասությունների ամբողջություն է, և երկու կողմից էլ նույնն է։ Կյանքի լավն ու վատը, հիասքանչն ու այլանդակը մարդու ընկալման արդյունքն է։ Այդ ընկալման վրա ազդում է արվեստը, հեղինակավոր կարծիքը, մշակույթը՝ դաստիարակության տեսքով։  Գեորգի Իվանովի «Հյուլեի քայքայումը» այդ ընկալման յուրօրինակ քողազերծում է։ Անցումները հաճելիից տհաճին, գեղեցիկից այլանդակին ու անպակեշտին և հակառակը (Արագվիի ու միզարանի ջրի նույնանման ձայները, մեռած աղջկա հետ մերձեցումն ու Վեյնբերգի՝ սիրահարների մասին անընդհատ կրկնվող տողերը) ընթերցողին կանգնեցնում են համ չունեցող ու անբույր իրականության առաջ. ոչ լավն է, ոչ վատը։ Էսպես է, և ընդամենը… Պուշկինը, Տուրգենևը, Տոլստոյը, Ստրավինսկին, Գյոթեն, Ռեմբրանտը նպաստել են, որ կյանքը գունավոր լինի, Read the rest of this entry »

 
Թողնել մեկնաբանություն

Posted by off 1 Օգոստոսի, 2018 in Uncategorized

 

Պիտակներ՝ , ,

Սիդհարթա/ Մանուկ- մարդիկ

herman-hesse

Հերման Հեսսե

Հերման Հեսսե

Նախորդ հատվածը

Սիդհարթան գնաց Կամասվամիի՝ վաճառականի մոտ։ Նրան մատնացույց արին մի շքեղ տուն, սպասավորները նրան թանկարժեք գորգերի վրայով ուղեկցեցին դեպի սրահը, որտեղ նա պիտի սպասեր տանտիրոջը, ու հեռացան։ Նա սպասում էր։ Կամասվամին ներս եկավ՝ մի թիկնեղ, եռանդուն տղամարդ՝ մազերը խիստ ճերմակած, շատ խելացի ու զգուշավոր հայացքով, զգայուն բերանով։ Բարեկամաբար իրար ողջունեցին տանտերն ու հյուրը։
— Ինձ քո մասին պատմել են,- սկսեց վաճառականը,- որ դու բրահման ես, ամենագետ, բայց աշխատանք ես փնտրում վաճառականի մոտ։ Դու կարիքի մե՞ջ ես, բրահման, որ ծառայություն ես փնտրում։ Read the rest of this entry »

 

Պիտակներ՝ , ,

Սիդհարթա/ Զարթոնք

herman-hesse

Հերման Հեսսե

Նախորդ հատվածը

Հերման Հեսսե

Երբ Սիդհարթան լքում էր այգին, ուր մնաց Բուդդան՝ Կատարյալը, և ուր մնաց Գովինդան, այնպիսի զգացում ուներ, ասես այդ այգում էր մնում ու անջատվում էր իրենից իր ամբողջ անցյալ կյանքը։ Նա դանդաղ հեռանում էր՝ ընկղմվելով այդ զգացողության մեջ, լցվելով այդ զգացումով։  Խորն էր ընկղմվում, ինչպես ջրի խորության մեջ, մինչև ամենահատակը, մինչև թաքուն պատճառների ամենաներքին շերտերը, քանի որ պատճառները ճանաչելը, ինչպես կարծում էր, հենց մտածելն է։ Չէ՞ որ հենց այդ ճանապարհին են զգացողությունները վերածվում Ճանաչողության և չեն կորչում, այլ դառնում են նշանակալից, սկսում են թափանցիկ դառնալ և ի ցույց հանել այն, ինչ պարունակում են։  Read the rest of this entry »

 

Պիտակներ՝ , , , ,

Սիդհարթա/Սամանների հետ

herman-hesse

Հերման Հեսսե

Հերման Հեսսե

Նախորդ հատվածը

Նույն օրվա երեկոյան ընկերները հասան երեք ճգնավորներին, երեք հյուծված սամաններին ու խնդրեցին թույլ տալ դառնալու իրենց ուղեկիցն ու աշակերտը։ Նրանց ընդունեցին։ Մոտակա գյուղակում Սիդհարթան իր հագուստը նվիրեց մի աղքատ բրահմանի։ Հիմա միայն կոնքերն էր մի լաթով կապել, ու մի պատառ կտավ էլ նրան որպես թիկնոց էր ծառայում։ Ուտում էր օրը միայն մեկ անգամ և չէր ուտում եփած բաներ։ Նա տասնհինգ օր ծոմ պահեց։ Read the rest of this entry »

 

Պիտակներ՝ , , , ,

Չարենց. «Տաղարան»

charents

Ինչքան որ հուր կա իմ սրտում — բոլորը քեզ.
Ինչքան կրակ ու վառ խնդում — բոլորը քեզ.—
Բոլո՜րը տամ ու նվիրեմ, ինձ ո՛չ մի հուր թող չմնա՝
Դո՜ւ չմրսես ձմռան ցրտում.— բոլո՜րը քեզ… Read the rest of this entry »

 

Պիտակներ՝ , ,

Լևոն Խեչոյան/ «Մհերի դռան գիրքը»

Մեջբերումներ Read the rest of this entry »

 
 

Պիտակներ՝ , , ,

Հուդայի մատնության երեք վարկածները

borges

Խորխե Լուիս Բորխես

There seemed a certainty in degradation.
T. E. Lawrence, Seven Pillars of Wisdom[1]

Փոքր Ասիայում կամ Ալեքսանդրիայում, երբ Բասիլիդեսը մեր քրիստոնեական շրջանի երկրորդ դարում հայտարարում էր, թե տիեզերքը անկատար հրեշտակների հանդուգն կամ չարանենգ նյութանքն է, գուցե Նիլս Ռունեբերգը յուրօրինակ մտավոր կրքով ղեկավարեր գնոստիկների համայնքներից մեկը: Երևի Դանտեն նրա համար էլ սահմաներ կրակե մի պարունակ, գուցե նրա անունը Սատորնիլոյի և Կարպոկրատեսի միջև լրացներ կրտսեր աղանդապետերի ցանկը, երևի իր ամբարտավանություններով պճնյալ քարոզներից մեկը՝ «Liber adversus omnes haereses»-ը[2] պարականոն գրքում պահպանվեր կամ ոչնչանար, երբ վանական գրադարանի հրդեհը խժռեր «Sintagma»-ի[3] վերջին օրինակը: Սակայն Աստված նրա համար սահմանեց 20-րդ դարը և Լունդ քաղաքը: Այնտեղ, 1904 թվականին լույս տեսավ նրա «Kristus och Judas»-ի[4] առաջին հրատարակությունը, այնտեղ, 1909 թվականին լույս տեսավ նրա գլուխգործոցը՝ «Den hemlige Frälsaren»-ը[5]: (Այս վերջինի 1912 թվականի հրատարակությունից գերմաներեն մի տարբերակ կա՝ Էմիլ Շերինգի փոխադրությամբ, և  կոչվում է «Der heimliche Heiland»)[6]: Read the rest of this entry »

 
 

Պիտակներ՝ , ,

ԵԿ ԻՆՉՊԵՍ ՈՐ ԿԱՍ

tagoreՌԱԲԻՆԴՐԱՆԱԹ ԹԱԳՈՐ

Եկ ինչպես որ կաս, էլ ժամանակ մի կորցնի զուգվելուդ վրա։ Թող լինես հերարձակ-թափված վարսերով, թող սանրվածքդ լինի անկարգ ու կորսաժիդ ժապավենները քանդած, ինչ փույթ։
Եկ, ինչպես որ կաս, էլ ժամանակ մի կորցնի զուգվելուդ վրա։ Read the rest of this entry »

 

Պիտակներ՝ , ,