RSS

Tag Archives: երջանկություն

Երջանկության իմաստը

Avetik_IsahakyanԱվետիք Իսահակյան

Ծերունի մի դերվիշ՝ ճակատն արևառ, եկավ եգիպտական անապատը, որ մեծ Սֆինքսից հարցումներ անե՝ երջանկության խորհուրդը իմանալու համար:
Անապատի դեղին լռության մեջ բազմել էր հինավուրց Սֆինքսը՝ անդորր ու աներեր. նրա անթարթ աչքերը ժամանակի խորքերից նայում էին խորհրդավոր հեռուները:
Եկավ դերվիշը, արձանացավ Սֆինքսի առջև, եղեգնի երկարուն ցուպը խրեց այրվող ավազի մեջ. խոհուն աչքերը մռայլ ճակատի տակից հառեց նրա աչքերին ու ասաց. Read the rest of this entry »

 
Մեկնաբանություններ (2)

Posted by off 8 Ապրիլի, 2014 in Uncategorized

 

Պիտակներ՝ , ,

Միասին լինել

d181d187d0b0d181d182d18cd0b5-d18dd182d0be-d0bfd180d0bed181d182d0beԲերնար Վերբեր
«Բացարձակ և հարաբերական գիտելիքի նոր հանրագիտարան» գրքից

Սուֆիստական փիլիսոփայության համաձայն երջանկության պարտադիր պայմաններից մեկը ընկերների կամ սիրած մարդկանց կողքին նստելու հնարավորությունն է։ Read the rest of this entry »

 

Պիտակներ՝ , ,

Ինտելեկտի բաղկացուցիչներից ևս մեկը՝ խոսք

23211_100000999107226_171_nԿոնստանտին Շերեմետև

Խոսքը բավականին հակասական երևույթ է։ Թեպետ խոսքի հիմունքերը երևում են արդեն կենդանիների մեջ, բայց նրանց հաղորդակցության իմաստը շատ պարզ է։ Թռչունների մոտ խոսքը սահմանափակվում է ընդամենը չորս հաղորդումով՝ «կեր», «թշնամի», «թռչենք», «գնանք՝ խմենք»։ Թեպետ՝ չէ. երևի թե՝ երեք  հաղորդումով։
Մարդու համար խոսքը իրականությունը մոդելավորելու հզոր միջոց է։ Ինչի համար է դա պետք.  Ապահովելու համար միասնական գործողություններ։ Read the rest of this entry »

 

Պիտակներ՝ , ,

Աճ

verber_17ctureԲերնար Վերբեր
«Բացարձակ և հարաբերական գիտելիքի նոր հանրագիտարան» գրքից

Ժամանակին տնտեսագետները հաշվել են, որ առողջ հասարակությունն այն է, որ զարգանում է ընդարձակման ճանապարհով։ Աճի մակարդակը այն ջերմաչափն էր, որ թույլ էր տալիս որոշելու ցանկացած կառուցվածքի՝ պետության, ձեռնարկության, դրամական ծավալների առողջության աստիճանը։ Բայց անընդհատ առաջ գնալ հնարավոր չէ։ Հարկավոր է դադարեցնել ընդարձակումը, քանի դեռ դա չի անցել խելամտության սահմանը և չի տրորել հենց մեզ։ Read the rest of this entry »

 

Պիտակներ՝ , , ,

Ինքնահամահունչությունը

Կոնստանտին Շերեմետև

Հաճախ մարդը չի կարողանում որոշել՝ ինչպես վարվի։ Երկու տարբերակ կա, երկուսն էլ դրական կողմեր ունեն։ Օրինակ՝ առաջարկել են լավ աշխատանք, բայց քո ունեցածը տանը մոտ է, կոլեկտիվը լավն է։ Կամ՝ ուզում ես քո գործն սկսել, բայց ավելի սովոր ես վարձու աշխատող լինելուն։ Ու մի շարք ուրիշ իրադրություններ, ուր պետք է ընտրություն անել լավի ու ավելի լավի մեջ։ Ի՞նչ անենք, որ ընտրության գործընթացը դառնա պարզ ու ակնհայտ։ Read the rest of this entry »

 

Պիտակներ՝ , , ,

Время

Время.

 
Թողնել մեկնաբանություն

Posted by off 26 Սեպտեմբերի, 2012 in Uncategorized

 

Պիտակներ՝ , , ,

Առակ երջանկության մասին

Այս առակը կարդացել եմ 90-ականներին՝ « Познай себя» ամսագրում։ Հնարավոր է՝ բառացի չեմ հիշում, բայց փոքրիկ անճշտությունները նման թափառիկ առակների համար ներելի են։ (Հ.Ղ.)

Մի ճնճղուկ, առավոտյան արթնանալով, որոշում է, որ պիտի գտնի «Իր» ճյուղը։ Թռչում է այգով մեկ, գտնում մի շատ գեղեցիկ ճյուղ ու նստում վրան։ Քիչ հետո անհարմարություն է զգում. Read the rest of this entry »

 
 

Պիտակներ՝ , ,

Ձեռքբերումը՝ խլամ

Կոնստանտին Շերեմետև

Ձեռքբերումը՝ խլամ

«Մեռած հոգիներ» վեպում Գոգլն այսպես է նկարագրում Պլյուշկինին. «…նա նաև ամեն օր անցնում էր իր գյուղի փողոցներով, աչք էր ածում կամրջակների, հեծանների տակ, և ինչ աչքովն ընկնում էր՝ հին կոշիկ, կանացի շոր, երկաթե մեխ, կավի կտոր, տուն էր տանում ու դարսում այն կույտի վրա, որ Չիչիկովը նկատեց սենյակի անկյունում… Read the rest of this entry »

 

Պիտակներ՝ , , ,

Ներքին լույսը

Կոնստանտին Շերեմետև

Երբեմն նամակներում ինձ հարցնում են. «Ինչո՞ւ եք կյանքի ուրախությունների մասին գրում ինտելեկտի մասին թեմաներում»։
Կարևոր հարց է։ Բանն այն է, որ բնությունը ուրախությունն օգտագործում է որպես ինտելեկտի ճիշտ աշխատելու չափանիշ։ Սա հնարավոր է հասկանալ համի օրինակով։ Բնությունը համն օգտագործում է որոշելու համար սնունդի ուտելիությունը։ Դրա համար էլ թարմ ելակը շատ համեղ է, իսկ հոտածը՝ ոչ։ Ավազ ու հող չենք ուտի, որովհետև համեղ չեն։ Read the rest of this entry »

 

Պիտակներ՝ , ,

Քո խորքային մակարդակները

Կոնստանտին Շերեմետև

Ֆրանսիացի փիլիսոփա Ռենե Դեկարդը գրում է. «Ով կարողանա պատմել իր մասին, նկարագրած կլինի ողջ Տիեզերքը»։

Որքան էլ տարօրինակ է, այս տողերը կարդալով՝ դուք, ամենայն հավանականությամբ, մտածեքիք, որ դա ձեզ չի վերաբերում։ Դուք մտածեցիք, որ, այո, ինչ-որ տեղ կան մեծ մտածողներ, գիտնականներ, պայծառացյալներ, գուրուներ ու հոգևոր ուսուցիչներ։ Նրանք երկար, սպիտակ մորուք ունեն և կարող են թափանցել Տիեզերքի գաղտնիքների մեջ ու զգալ դրա շնչառությունը։ Դուք չեք կարող, որովհետև մորուք չունեք։ Կամ՝ ունեք, բայց սպիտակ չէ։ Կամ՝ սպիտակ է, բայց կարճ է։ Չնայած Տիեզերքի դուռը հենց ձեր կողքին է։ Այդ դուռը դուք եք։ Read the rest of this entry »

 

Պիտակներ՝ , ,