RSS

Tag Archives: Որդի

Սիդհարթա/ Որդին

images-4Հերման Հեսսե

Նախորդ հատվածը

Տղան ահով ու արցունքների միջից մոր հուղարկավորությունն էր դիտում։ Մռայլ, մարդկանցից խուսափելով ՝ լսում էր Սիդհարթային, որ իրեն որդի էր անվանում, ասում էր, որ հիմա արդեն պիտի ապրի իրենց հետ Վասուդևայի հյուղակում։ Տղան օրերով նստում էր մոր գերեզմանի մոտ, գունատվել էր, ոչինչ չէր ուտում։ Քարացել էին նրա թե՛ հայացքը, թե՛ սիրտը։ Նա պայքարում էր, ըմբոստանում էր ճակատագրի դեմ։ Սիդհարթան պաշտպանում էր տղային. հասկանում էր նրա թախիծի պատճառը։ Սիդհարթան հասկանում էր, որ որդին չի ճանաչում ու չի կարող սիրել իրեն՝ որպես հոր։ Նա աստիճանաբար հասկացավ և այն, որ տասնմեկամյա տղան երես տված, փափկակենցաղ բալիկ է՝ մեծացած հարստությանն մեջ, նրբահամ սննդին, փափուկ անկողնուն սովոր, ծառաներին հրամայելու վարժված։ Սիդհաթան հասկանում էր, որ ձանձրացող ու կամակոր երեխան ոչ անմիջապես, ոչ էլ հաճույքով կհամաձայնի օտար ու աղքատ կյանքին։ Նա չէր պարտադրում տղային, խնայում էր, ընտրում էր նրա համար լավագույն պատառները։ Հույս ուներ, որ աստիճանաբար, բարեկամությամբ ու համբերությամբ կգրավի նրա հոգին։ Read the rest of this entry »

 

Պիտակներ՝ , ,