RSS

Tag Archives: Օմ

Սիդհարթա/ Օմ

om-sacralՀերման Հեսսե

Նախորդ հատվածը

Երկար ժամանակ վերքը չէր լավանում։ Հաճախ էր պատահում, որ Սիդհարթան իրենց որդիների ու դուստրերի հետ ճամփորդողների էր գետն անցկացնում և չէր կարողանում առանց նախանձի նայել նրանց։ Ամեն անգամ մտածում էր. «Որքան շատ են, որքան բազմահազար են նրանք, ում տրված է այդ մեծագույն երջանկությունը։ Ինչո՞ւ է ինձ մերժված։ Նույնիսկ չար մարդիկ, նույնիսկ գողերն ու ավազակները երեխաներ ունեն, սիրում են նրանց ու սիրված են նրանցից, իսկ ես՝ ոչ»։ Այսպես պարզ, այսպես միամիտ մտքերով էր նա հիմա տարված, այսքան նմանվել էր մանուկ-մարդկանց։ Read the rest of this entry »

 

Պիտակներ՝ , , ,