RSS

Նոամ Խոմսկու 15 կենսական ասույթները

 

Chomsky

Նոամ Խոմսկի

Նոամ Խոմսկուն անվանում են Լեզվաբանության Էյնշտեյն։ Նա մեկն է այն գիտնականներից, ում շարունակ մեջբերում են։ Ամերիկացիները նրան «Մեր Սոկրատ» են ասում։ Իր դարաշրջանի հանճար, ժամանակակից աշխարհի գլխավոր ինտեքեկտուալ Նոամ Խոմսկին իր գրեթե 90 տարեկան հասակում մինչև հիմա Մասաչուսեթսի տեխնոլոգիական համալսարանում լեզվի մասին գիտություն է դասավանդում, հարցազրույցներ է տալիս, գրքեր գրում։ Խոմսկին ոչ թե պարզապես մեծ լեզվաբան գիտնական է, այլ մտածողության ոճ։ Ներկայացնում ենք նրա՝ կրթված մարդկանց համար հետաքրքիր ամենագունեղ ասույթներից 15-ը։ Read the rest of this entry »

Advertisements
 

Պիտակներ՝ , , ,

Լուիս Ֆերնանդու Վերիսիմու/Քիթը

AniV66Նա շատ հարգված ատամնաբույժ էր` քառասունքանի տարեկան, աղջիկը` համարյա ուսանող: Լուրջ, զուսպ, առանց զարմացնող տեսակետների, բայց որպես մասնագետ ու քաղաքացի` մեծ համբավ վայելող մարդ: Մի օր տուն եկավ մի դնովի քթով: Վախն անցնելուց հետո, կինն ու աղջիկը ծիծաղեցին կեղծ հանդուրժողականությամբ: Ակնոցի սև շրջանակներով, հարբեցողի քթերից էր` ունքերով ու բեղերով, որ մարդուն նմանեցնում է Գրաուչո Մարկսին : Բայց մեր ատամնաբույժը չէր փորձում նմանակել Գրաուչո Մարկսին: Նստեց ճաշի սեղանի շուրջ (միշտ տանն էր ճաշում), իր սովորական ձգվածությամբ, հանգիստ ու մի թեթև ցրված: Բայց դնովի քթով: Read the rest of this entry »

 

Պիտակներ՝ ,

Մարի Մելիքյան. Կապույտ հրաշալիքը՝ Տատս

 

big_1506294148_5527426

Մարի Մելիքյան

Կապույտը բարձրադիր լճերի, անամպ երկնքի, երեկ գիշեր տեսածս երազի ու մեկ էլ տատիս աչքերի գույնն է: Բայց կապույտն ամենից առատաձեռն գտնվել է հենց տատիս աչքերի հարցում ու այդ գույնի ողջ նրբությամբ ու երանգներով արդեն քանի տարի է բնակություն է հաստատել այնտեղ: Երբ ուզում եմ ինձ պատկերացնել կապույտ լճակում, նայում եմ տատիս աչքերի մեջ, երբ ուզում եմ դուրս գալ կապույտ լճակից ու կապույտ առաստաղով տնակում հանգիստ առնել, էլի նայում եմ տատիս աչքերի մեջ: Այնտեղ ամփոփված է ինձ անհրաժեշտ իրերով ու երևույթներով լցված մի ամբողջ կապույտ աշխարհ: Read the rest of this entry »

 
 

Պիտակներ՝

Ֆրանց Կաֆկա. «Օրագրեր»

pqENH9Oxpgc

Ֆրանց Կաֆկա

Հունվարի 19. Քանի որ ես, թվում է, վերջնականապես ուժասպառ եմ (վերջին տարում հինգ րոպեից ավելի առույգ չեմ եղել), ստիպված եմ ամեն օր աշխարհի երեսից չքվել ցանկանալ կամ, թեպետ դա ինձ փոքր-ինչ անգամ հույս չէր տա, ամեն ինչ՝ երեխա ժամանակվանից սկսած, նորից ապրել։ Թվում է՝ ավելի հեշտ կլինի, քան այն ժամանակ էր, քանի որ այն ժամանակներում ես ընդամենը մշուշոտ ձգտում էի մի պատկերի, որը ամեն բառով կապված կլիներ իմ կյանքին, ես կկարողանային նրան սեղմել կրծքիս, և որը ինձ կպոկեր տեղիցս։ Ինչ տառապանքներով եմ սկսել (իհարկե այսօրվանների հետ համեմատության ոչ մի եզր չունեցող)։ Ինչ սառնությամբ էր գրածն ինձ օրեր շարունակ հետապնդում։ Բայց այնքան մեծ էր վտանգը և այնքան աննշան՝ դրա տված դադարները, որ բոլորովին սառնություն չէի զգում, ինչն իհարկե, ընդհանուր առմամբ, այնքան էլ չէր թեթևացնում իմ դժբախտությունը։ Read the rest of this entry »

 
Թողնել մեկնաբանություն

Posted by off Հունիսի 20, 2017 in Uncategorized

 

Ալֆրեդ Շնիտկեն ինտուիտիվ իմացության, մարդու «անավարտության» և սխալների անփոխարինելիության մասին

alfred-schnittke_140068Ուսումնասիրելով «Ա.Շնիտկե. զրույցներ, ելույթներ, հոդվածներ» գիրքը՝ Моноклер-ը ընտրել է դրանցից մի քանի գունեղ պատառիկ, որոնցում 20-րդ դարի մեծ կոմպոզիտոր, յուրօրինակ մտածող ու անտարակույս հանճարեղ Ալֆրեդ Շնիտկեն մտորում է «չորրորդ մշակույթի» իռացիոնալ դարաշրջանն սկսվելու, ամենօրյա «լինել-չլինելու» ընտրության, մարդու «անավարտության», ստեղծագործելիս սխալների անհրաժեշտության, «համակարգչային աշխարհի» և կտրված իրականության մասին։

Read the rest of this entry »

 

Պիտակներ՝ , , ,

«Ուր որ նայում եմ», «Անունդ տալիս»/ Համո Սահյան

 

mqdefault

Ուր որ նայում եմ, քարե բարձունք է,
Քարե արցունք է, քարե ժպիտ,
Քարե սարսուռ, է ու քարե սունկ է,
Քարե ծաղկունքի քնքշանք է բիրտ։
Read the rest of this entry »

 
Թողնել մեկնաբանություն

Posted by off Ապրիլի 21, 2017 in Uncategorized

 

Պիտակներ՝ , ,

Ֆրանց Կաֆկա/ «Օրագրեր»

pqENH9Oxpgc

Ֆրանց Կաֆկա

Հուլիսի 19 (1910)  Ես հաճախ եմ դրա մասին մտածում ու ամեն անգամ այն եզրակացությանն եմ գալիս, որ իմ դաստիարակությունն ինձ շատ բանում վնասել է։ Read the rest of this entry »